Thuis
Deze fotoserie neemt je mee in het bijzondere leven binnen een studentenhuis, een plek waar uiteenlopende mensen samenkomen en, soms (met een beetje geluk), hechte vriendschappen ontstaan.
Het begint allemaal op de hospiteeravond. De kandidaten doen hun best om hun meest sociale kant te laten zien, in de hoop de kamer te bemachtigen. Maar hoe goed kun je iemand écht leren kennen in één kort gesprek? Hoe gek is het eigenlijk dat je op basis daarvan iemand kiest om in jou veilige plek te komen wonen?
In deze serie leg ik vast hoe mensen met verschillende achtergronden hun plek vinden in een gedeeld huis. Door middel van foto's van de kamers van mijn huisgenoten, zonder de bewoners zelf in beeld, wordt hun persoonlijkheid subtiel weergegeven. Het blijft voor de kijker echter een gok welke elementen iets over de bewoner onthullen en welke elementen invloeden van buitenaf zijn. In hoeverre weerspiegelt iemands persoonlijke ruimte diens persoonlijkheid?
Een belangrijk onderdeel van de serie is een kamer gevuld met verhuisdozen, die de vergankelijkheid van het studentenhuis symboliseert. Anders dan het ouderlijk huis is het studentenhuis slechts tijdelijk. Iedereen vertrekt op een gegeven moment om aan het ‘grote-mensen-leven’ te beginnen. De verbondenheid die samen wonen met zich mee brengt houdt ook loslaten en opnieuw beginnen in. Met elke nieuwe huisgenoot moet je weer opnieuw een band opbouwen en verandert ook de dynamiek in het huis.
Deze fotoserie toont niet alleen de persoonlijke verschillen tussen de bewoners, maar ook de voortdurende verandering die samenleven in een studentenhuis met zich meebrengt. Voor mij en mijn huisgenoten heeft de serie emotionele waarde omdat het onze levens en connecties weerspiegelt. Voor de toeschouwer is het echter slechts een inkijkje in een concept dat voor hen misschien ver weg staat, het vormt een gedachte spel van interpretaties en vragen over wat ons definieert en hoe het concept “studentenhuis” werkelijk in elkaar zit.